laatste bericht uit Reims

Vervolg 18 juni

Eerst maar naar de Mc Donalds, ik vind een kortere weg. Dat scheelt me 10 minuten lopen, en deze weg hoef ik niet zo omhoog te lopen als de andere route.
Even de post en mijn blog wegwerken. Dat kost je toch precies een batterij vulling. Ik neem mijn laptop tas zo leeg mogelijk mee, dus ook geen stroomdraad met adapter. Daarna naar de bakker een broodje voor tussen de middag kopen. Op mijn kamer even geluncht en weer snel naar het ziekenhuis. Ik moest nog haasten want dit alles koste me meer tijd dan ik dacht. Aad had een goede nacht gemaakt en we zijn meteen naar het restaurant gegaan voor een kopje koffie. Aad wordt al steeds mobieler, maar de drukte daar kan hij nog niet goed tegen. Net op het moment dat hij er last van kreeg, belden er vrienden vanuit Toul. Zij willen morgen langs komen maar Aad ziet bezoek nog niet zo zitten, jammer want ik kan wel wat afleiding gebruiken. Maar ja hij is ziek ik moet me maar vermaken buiten de bezoektijden om. In de buurt is zelfs wandelen niet echt gezellig, en de kamer heb ik ook wel gezien. Lise en Joseph zijn er ook weer, het gaat niet goed met hun dochter dus zijn ze niet naar Parijs terug gegaan. Dan heb ik ook weer een beetje aanspraak,

Reims 19 juni

Het is de laatste dagen rot weer, ook vannacht veel wind en regen gehoord. Maar de temperatuur is goed. Wel is gelukkig het benauwde weg, daar hadden we de eerste dagen hier erge last van. Om 9.30 kreeg ik van Aad een minder leuk bericht, hij mag pas dinsdag naar de boot, er zit een grote blauwe plek onder zijn arm.
Veroorzaakt door de operatie en ze willen hem daardoor morgen niet laten gaan. Wat heb ik daar de pest over in, ik heb het hier helemaal gehad en wil naar mijn bootje en dieren terug. Later hoorden ik van Birgitte dat Aad gaat proberen dinsdag naar Charleville-M gebracht te worden, dan kan ik naar de boot. Dat lijkt me een goed idee, dan kan ik de boot vast klaar maken zodat hij er zo in kan als hij gebracht wordt. Maar toen ik om 1uur bij hem kwam was er geen nieuws en toen ik de plek onder zijn arm zag, schrok ik toch wel. De plek is echt heel erg blauw/zwart en dik ook. Toch beter dat ze er morgen weer naar kijken. Na weer een saaie middag half koffie drinkend in het restaurant en verder op zijn kamer ben ik naar mijn kamer gegaan. Even een uurtje voor mezelf, toen zag ik ons dobbel spelletje op bed liggen. Dat was dus een succes, Aad helemaal blij en voor zijn eten kwam, hebben we een spelletje gespeeld. Even nergens aan denken, dat is wel goed voor hem. Want hij is al dagen lang bezig met vertalen wat hij wel en niet mag. Dat apparaat geeft best wel problemen, als het om straling gaat. Zoals mag hij wel boven een draaiende motor staan, want de dynamo kan wel voor verkeerde straling zorgen waar hij minimaal 60 centimeter vanaf moet blijven. En dan noem ik nog maar één ding, wij hebben gelukkig geen inductie thuis maar daar moet je ook niet in de buurt komen. Ook bij een magnetron moet hij uit de buurt blijven. We zullen blij zijn als we een goede Nederlandse beschrijving krijgen die echte duidelijkheid geeft.

20 juni

Vanmorgen zat ik samen met Lise aan het ontbijt, ze was helemaal gestresst want ze had dikke ruzie met Joseph. Daardoor kwam ik ook meer te weten over dit stel. Zij woont niet in Parijs, maar haar dochter en zijzelf woont in Urbaan Zuid Afrika. Joseph komt niet uit Israël maar uit zuid Marokko. Maar ze heeft ook het temperament als een zuiderling. Ze zijn niet getrouwd maar hebben wel 2 dochters. Met de dochter hier in het ziekenhuis gaat het niet zo lekker en ze is de lieveling van pappa, wat denk ik de stress oplevert. Er is ook weer een nieuw stel bij het ontbijt, een prachtige zwarte neger met blonde vrouw. Maar de reden dat ze hier zijn is echt heel slecht. Hun zoon of zoontje heeft een auto ongeluk gehad, en wat ik ervan begreep is het niet best.
Om 12 uur ben ik naar Aad gegaan, we hadden allebei geen zin om op het bezoek uur te wachten. We zijn in een soort huiskamerhoek gegaan en hebben daar een spelletje Olmoost gedaan, tussendoor heeft Aad zijn buurman wat goocheltrucks gedaan. Een mooie artistieke man van 84 jaar, oorspronkelijk tandarts maar later goochelaar onder de naam Horace Le Magicien, uit de tijd van Fred Kaps waar hij ook mee samen gewerkt heeft. Hij heeft zijn derde pacemaker de eerste deed het niet meer en is vervangen, de andere zit aan de rechterkant. Hij zat al in het pak te wachten op zijn vrouw om naar huis te gaan. Later zijn we nog even naar het restaurant gegaan. Ook kregen we te horen dat Aad morgen tussen 1 en 2 uur met de ambulance naar Revin wordt gebracht en ik mag ook meeliften. Deze avond kregen we te lang gekookte spaghetti met gehakt saus maar de smaak was goed, beter dan gisteren toen kregen we te lang gekookte te zoute sperziebonen in jus met gestoofd vlees. Vanavond weer alleen Fransen dus weinig mensen gesproken.

21 juni

Om 9.30 was ik al bij Aad om de eerst tassen te brengen, hij is er klaar voor. Nu even naar Mc Donalds om dit laatste nieuws te plaatsen en dan maar wachten tot we gehaald worden.
Voorlopig is dit het laatste bericht want in Revin is geen wifi, dit weekeinde krijgen we onze auto in Revin en dat zullen we daarna in Charleville-M wel naar Wifi zoeken. of Mc Donalds natuurlijk.....

alles weer oké

Vervolg 15 juni

Aad zijn operatie is goed geslaagd. Wij konden om 18.45 bij hem en zijn er maar even geweest. Iedereen is enthousiast over wat je op de monitor ziet, geen gehuppel meer van streepjes een lijntjes. Maar een mooie constante lijn. De cardioloog was zeer tevreden en alles was goed verlopen. Om 19.15 zijn we weggegaan de jongelui terug naar huis en ik naar mijn logeer adres. Dat is een slaaphuis voor familie van patiënten. Ik moest daar om 19.30 zijn voor het diner.
Zit ik daar tussen al die Fransen die geen Engels spreken. Maar met mijn drie woorden Frans toch nog een klein gesprekje met het stel bij mij aan tafel gehad. Ze wonen in de buurt van Vitry-Le-Francois vlak bij het meer van Lac du Der. Wat ik er van begreep is dat ze een zoon in een ander ziekenhuis hebben die aan zijn knie geopereerd is. Er liggen rond Aad zijn ziekenhuis een heleboel andere hopitals. We hadden als hoofdgerecht een ovenschotel van gestoofd vlees met couchettes en brood. We waren met 11 gasten, drukker dan de vorige keer. Ik heb heerlijk een eigen kamer met douche en toilet, en kan hier lekker mijn eigen gang gaan.

Reims 16 juli

Na een sober ontbijt van 2 bolletjes met jam, heb ik eerst wat kleding uitgewassen en ben toen met een kopje koffie naar Aad gegaan. Hij heeft helemaal geen pijn gehad, goed nieuws dus. Even later kwamen er wat artsen in opleiding met een arts binnen, na even onderzoeken en praten werd er verteld dat hij van alle slangen af mag en naar een andere afdeling wordt verplaatst. Weer goed nieuws dus. Maar hij komt dan wel op een twee persoons kamer. Daar bleek het iets eenvoudiger en jammer voor mij want nu is hij zijn koelkastje kwijt. Daar stopte ik steeds wat spulletjes in, die gekoeld moesten blijven. In de namiddag weer terug op mijn eigen kamer, daar kreeg ik het even te kwaad. Plotseling is de spanning eraf en gaat het de goede kant echt op. Maar ik moet de spanning die ik de laatste week opgebouwd heb nog wel kwijt. Hier vlakbij is een mooie bloemenwinkel en daar heb ik wat losse bloemtakken gekocht en uit de tuin van dit huis wat lavendel geplukt. Bij Aad een mooi bloemstuk gemaakt, dat staat nu in een nis zodat zijn buurman er ook van kan genieten. En ik ook als ik er ben, van bloemen kunnen wij altijd erg genieten. Wat maken die Fransen een gekke maaltijden. Aad kreeg selderijknol blokjes in tomatensaus met een stukje kip(met dik vel) hij moet mager en zoutloos eten….. met een bakje appelmoes en een broodje. En ik kreeg een soort maïs salade met garnaaltjes en wat andere groenten in dobbelsteentjes vooraf en daarna twee dikke plakken ham met friet, en brood. Daarna een stukje kaas en net als Aad ook een vruchtenyoghurtje toe. Het smaakte goed maar ik miste wel mijn groenten.

Reims 17 juni

Voor het eerst niet vroeg naar Aad, ik wil nu niet storen buiten de bezoektijden, omdat hij niet meer alleen ligt. Dus maar eens in de buurt kijken of ik de Cora kan vinden. Helaas die bleek te ver weg, maar vlakbij het hotel waar we met elkaar geslapen hebben zijn de Aldi en Leader Price en allerlei andere winkels.
Even wat proviand voor tussen de middag gehaald en weer terug naar het hotel. Dat was een flinke wandeling en dat had ik ook even nodig, want ik zit veel deze dagen. Om 13. u naar, Aad die was al weer wat mobieler. Dus even geholpen met zijn gewone kleren aantrekken en samen naar beneden naar het restaurant van het ziekenhuis. Daar hebben we ruim 1 ½ uur koffie zitten drinken, hij was blij dat hij weer onder de mensen was. Daarna zijn we weer naar boven gegaan en heeft hij in de dagruimte zitten lezen en ik breien. Verder is er vandaag veel geregeld. We gaan als alles goed gaat maandag met de ambulance terug naar Revin. Ton heeft geregeld dat Aad daar om de dag een verpleegster krijgt om zijn wond te verzorgen. En Birgitte heeft een afspraak met de cardioloog in Breda gemaakt voor 15 september. Ook heeft ze aangeboden om volgende week zaterdag als zij deze kant op komen onze auto mee te nemen. Zij hebben dan vakantie en zijn op doorreis naar een bungalowpark tussen Nancy en Straatsbourg.
Terug en op mijn logeer adres bleken er weer andere mensen te zijn en zat ik aan tafel met een aardig stel uit Parijs. Zij Lise was, van ik denk Egyptische afkomst maar in Frankrijk geboren en haar man Joseph komt uit Israël. Zij sprak goed Engels en dat maakte het praten aan tafel een stuk gemakkelijker. En wel zo prettig als je niet als doofstomme tussen al die Fransen zit. Verder praat ze ook graag en lang in het Frans en ik was na het eten dus doodmoe. En moe ben ik ook van alle emoties die er nu wel uitkomen. Ik lag er al voor 22 u in.

Reims 18 juni

Op wat onderbrekingen na heb ik 11 uur geslapen en was ik net op tijd bij het ontbijt. Dat werd heel gezellig met dezelfde mensen aan tafel, hele gesprekken en foto’s kijken over en weer. Lise en Joseph hebben een dochter in het ziekenhuis liggen die problemen in haar onderbuik heeft, waardoor ze geen kinderen kon krijgen. Na deze ingreep wel, als ik het goed begrepen heb. Jammer maar ze gaan vandaag terug naar Parijs omdat ze op de kinderen van hun andere dochter moeten passen.

Zoals jullie kunnen lezen gaat het weer goed met Aad, ik weet niet hoe het met internet in Revin is. Op de jachthaven is geen internet maar misschien ergens anders wel. Dus zodra ik weer ergens verbinding heb zal ik mijn blog weer bijwerken.

nog geen nieuws

14 juni

Aad had een goede dag, Birgitte is al vroeg naar Aad gegaan en René en ik zijn met Sammy naar Revin gegaan om wat spullen te halen en de was te doen. Sjanie en Ton hebben de was voor ons geregeld, maar een vreemde kat had in onze boot gesproeid en ik kon aan de schoonmaak. Ook bij de Grutte Bolle was die kat in de kuip bezig geweest. Onze boot dus maar afgesloten en alles van Jaap in de kuip gezet. Nu maar bidden dat het beter gaat. Sjanie had lekkere soep,stokbrood en lekkere eigen gebakken broodjes. Om half vier zijn we weer terug gegaan naar Reims, snel weer naar Aad. Daarna naar de stad gegaan en heerlijk bij de Italiaan gegeten.

15 juni

De grote dag vandaag, we waren al vroeg bij Aad. Toen we even weg waren geweest zagen we hem plotseling in het ziekenhuis hemd liggen, klaar om weggebracht te worden. Wij blij, niet lang wachten dus. Wij besloten naar een Champagne huis te gaan voor een bezichtiging. De eerste was vlakbij en ging na 15 minuten open. Toen we binnen waren bleken we €25 entree p.p te moeten betalen. Dat doen we niet, veel te duur. Uiteindelijk besloten we naar Epernay te rijden en het huis Castelane te gaan. Daar hebben we met nog twee Hollandse vrouwen een rondleiding gehad en natuurlijk ook weer de Rose Champagne gekocht. Toen we net in de auto zaten hoorden we een smsje, ik dacht dat het Aad was die weer o zijn kamer was. Maar later bleek het een oud smsje te zijn want toen we om 16.30 in het ziekenhuis kwamen was hij niet op zijn kamer. Na info gehaald te hebben bleek hij pas om 15 uur geopereerd te zijn. Gevolg wij zitten nu bij Mc Donalds, want Birgitte en gezin gaan nadat we Aad hebben gezien en ook weten dat het goed met hem gaat terug naar huis.

Reims 11 juni

Reims zaterdag 11 juli

Deze dag begon eerst rustig, we hadden allemaal lekker geslapen en vooral Sammy sliep ook het langste. Maar dat was voor mij minder, want als ik vroeg naar bed ga (we lagen er allemaal erg vroeg in) ben ik ook weer vroeg wakker.
Het was nog donker in de kamer en de andere sliepen nog, gevolg was: dan ga je nadenken en komt er van alles op je af. Ik zag grote zwarte wolken en kon het dus ook niet droog houden. Verder hebben we het eerst rustig aan gedaan, en besloten om te kijken of we deze kamer nog een nacht of meer konden bijboeken, helaas alles was bezet. Wij eerst maar naar Mac Donalds voor koffie en internet. Een feest voor Sammy want die kon daar lekker spellen. Post gedaan en blog bijgewerkt. Daarna op pad voor een hotel, dat werd een drama. Niet alleen de goedkopere hotels zaten vol maar ook de duurdere. Dus eerst maar bij Aad langs, die had een goed nacht gemaakt en z’n hart was veel rustiger dan de andere dagen. Hij maakte ook een ontspannen indruk en heeft de controle over wat er allemaal gaat gebeuren. Daarna zijn Birgitte en René weer opzoek gegaan naar een hotel, en Sammy en ik zijn naar de Carrefour gegaan voor wat kleine weekeind bootschappen, tenslotte is het dit weekeinde Pinksteren. Toen we klaar waren kwam Birgitte ons tegemoet, ze hadden wel een hotel gevonden maar was ver boven ons budget. Toch maar doen we moeten toch slapen, maar toen we er aankwamen was de kamer alweer weg. Wat nu? dan maar naar de boot, werd er besloten. Birgitte had daar de meeste moeite mee, omdat ze Reims niet uit wil en dicht bij Aad wil blijven. Dat wil ik ook wel, maar stelde voor om eerst aan de verpleging te vragen of het ook wel verantwoord was. Maar eerst maar wat eten, naar Ikea daar waren we vlakbij, ja hoor het zal mee zitten…… de keuken was dicht en ze gingen over een haf uur sluiten. Maar voor er weer uit bent……… Dus maar eerst naar het ziekenhuis, daar hebben ze ook maaltijden en ja hoor de kantine was al gesloten. Dan maar naar boven naar de afdeling van Aad, er was gelukkig een verpleger die ook wat Engels sprak en die wilde wel kijken of het opvanghuis voor familie leden nog een kamer hadden.
En ja hoor we konden twee 2 persoons kamers krijgen voor samen €95,- de vorige keer hadden we gehoord dat het €40,- per persoon was. Sammy heeft een eigen bed en daar hoeven we niet voor te betalen. Eindelijk een meevaller, dan nog even bij Aad op bezoek, die had ook een slechte middag gehad, ruzie met de verpleging. Hij heeft geklaagd over het bed wat met plastic is bekleed met alleen een dun laken eroverheen, gevolg zijn rug en billen zijn constant nat van het zweet. Na 5 minuten kan hij weer een schone broek aantrekken, dat is geen pretje. Hij heeft geklaagd en gevraagd om een ander matras. Die hadden ze niet, dus toen vroeg hij een paar dikke handdoeken, dan liep de verpleging weg zonder iets te zeggen en er gebeurde gewoon niks. Razend was hij,(lekker voor iemand die zich heel rustig moet houden en het bed niet uit mag) maar er was één verpleegster die hem begreep. Zij kwam vragen of alles naar wens was, en hij zei boos: helemaal niet!!!!
En ze kwam zowaar met een oplossing, een grote katoenen badjas en een ventilator. Ik heb toen de badjas zo opgevouwen dat hij zo min mogelijk last heeft van het plastic, en de ventilator staat van hem af gericht naar de muur en zorgt alleen voor lucht verplaatsing in de kamer, waardoor het minder warm lijkt.
Ook in het ziekenhuis jasje zit waarschijnlijk kunststof, dus heeft hij lekker zijn eigen pyjamajasje aan gedaan. Om 8 uur zijn we na de nachtzoen vertrokken. Nu eerst nog wat eten, het meest dichtbij is Mc Donald. Leuk voor Sammy, niet echt leuk voor mijn ontspanning, maar ik had zo’n honger dat de frieten en andere versnaperingen er goed ingingen. Sammy was bekaf van het spelen en die zal wel weer een lange nacht maken. Dus tijd voor onze slaapplaats, heerlijk ik heb een kamer alleen, kan ik lekker rustig mijn verslag van vandaag schijven. En een opgeslagen reisverhaal van vrienden lezen. En dat onder het genot van een glaasje wijn uit een plastic bekertje, is het laat voor je het weet. Voor morgen hebben we wel een hotelkamer gereserveerd, dus nu maar hopen dat we dan aan onze ontspanning toe komen, tussen de bezoeken door.

Reims 12 juni

Na een goede nacht van ons allemaal konden we de dag weer aan. Alleen werd ik wakker met een hete kont, ja hoor lig ik ook op een zeiltje. Bleek ik het verkeerde bed genomen te hebben, het andere bed had gewoon een molton. Om 11 uur waren we bij Aad, het was geen bezoekuur maar daar trekken we ons niks van aan. Tenslotte doen zij hun best niet ons te verstaan en wij doen dat dus ook niet. Maar we kwamen niemand tegen en konden zo doorlopen. Een half uur later kwamen René met Sammy binnen. Een grote verassing voor Aad en Sammy want die vroegen dagelijks om elkaar, er mogen geen kinderen op de afdeling. Maar het is zondag en eerste pinksterdag en dus heel rustig, en niemand heeft ze gezien. Na 5 minuten zijn ze weer weggegaan. En weer 5 minuten later kwam de cardioloog met gevolg langs, Birgitte en ik maakte aanstalten om te vertrekken maar ze zeiden dat we over 5 minuten terug mochten komen. Weer terug heb ik Aad geholpen met wat sanitaire behoeften, want de verpleging laat wel veel aan de patiënt zelf over. Het middag bezoek was gezellig. Aad vond het heerlijk dat we er weer waren en zijn humor is hij niet kwijt, alleen zie je zijn hartslag snel op en neer gaan als hij zich erg druk maakt. En hij blijft een hartpatiënt en snel opvliegerig als hem iets niet bevalt. Daarna zijn we naar hetzelfde hotel van 2 nachten terug gegaan en meteen besloten voor 3 dagen te boeken. Daar blijven we zodat we nu een vaste kamer te hebben op loop afstand van Aad. We hadden heerlijke Franse kaas gekocht en bij Aad in de koelkast bewaard. Zo’n luxe hebben we niet in het hotel, maar hij wel dus maken we er ook gebruik van. Met het middag bezoek had Aad goed nieuws, hij had gehoord dat hij na de ingreep na 3 tot 5 dagen naar de boot mag om te revalideren. Wij blijven dan in Revin tot hij na een maand terug moet naar het ziekenhuis voor de fietsproef en na controle. Om 19.15 waren we weer terug op het slaapadres van de vorige nacht voor het diner wat we nog tegoed hadden. Vooraf een soort zure gerookte haring met brood en daarna heerlijk stukjes kip met ratatouille en natuurlijk een broodje. Daarna nog een stukje kaas en een soes gevuld met koffieroom of zo het smaakte naar café noir.

13 juni

Slecht geslapen allemaal, we hadden het erg warm gehad en last van gedruppel op de vensterbank van de regen. Het normale ritje bezoekjes vandaag, maar we hebben onszelf verwent met een lekkere lunch in de stad. Aad was aardig stabiel vandaag, ik heb zijn haren lekker gewassen en z’n bed weer even van een anti zweet dek voorzien. René en Sammy hebben lekker geslapen vanmiddag, dus die kunnen er weer beter tegen. Samen nog even wat eetbaars bij de buren genuttigd en Sammy weer lekker gespeeld. Ik ben naar het hotel terug gegaan om even alleen te zijn.

slecht bericht

eindelijk is mijn douche klaar

Zaterdag 4 juni

Eindelijk richting Frankrijk, bij de derde sluis “les 4 Cheminées” moesten we ons even melden bij de VNF, want hier ga je Frankrijk in. Wij zijn evenals de Grutte Bolle al voorzien van een fignet, die hadden we al via internet geregeld (dat scheelt 10%). De eerste stop was Givet, even wat bootschappen gehaald voor het eten van de avond. Helaas het was precies tussen de middag en op de supermarkt na was alles gesloten. Dus na de korte stop snel weer door naar de tunnel van Ham. Na deze tunnel en drie sluizen kwamen we bij ons doel Vireux-Wallerand. Helaas daar lag de hele kade vol, dus maar door twee sluizen verder naar Haybes (ebbe) vlak voor Fumay. Een prachtige kade met water en stroom aan een mooi dorp vlak voor het stadhuis. Het is zaterdag dus bruiloften dag in Frankrijk. Daar lag ook de Sjoukje van de dorpsgenoten van Ton en Sjanie. We lagen nog maar net of de fototoestellen konden gepakt worden. Want een brutale bruid vroeg aan de Sjoukje of ze op het schip mochten om foto’s maken. Later zijn we met Ton en Sjanie op de borrel gevraagd bij Kees en Nellie. Even bij praten over onze en hun belevenissen met een hapje en een drankje.

Haybes 5 juni

Eerst maar eens lekker onder de douche, dat is hier goed voor elkaar. Een grote douche cabine met een moderne vierkante douche kop en een aparte handdouche voor de voeten. In een badkamertje met toilet en wastafel. Alleen geen spiegel en geen haken voor de kleding (het blijft Frankrijk!). Toen ik uit de douche kwam was de Sjoukje net vertrokken. Wij hadden besloten een pauze dag te houden. Het was erg benauwd en drukkend, dus hopen we dat het onweer vandaag langs komt zodat het wat prettigere temperatuur wordt. Maar de bui kwam pas laat in de avond en stelde niet veel voor.

6 juni ’11

Vandaag wilden we doorvaren naar Revin. Maar helaas de VNF staakt, we zijn nog wel naar de sluis gevaren omdat we eerst dachten dat het alleen een gerucht was. Maar helaas het was echt waar. Dus dan maar klussen doen, Aad is de huid van het achterschip schoon gaan maken. Ik heb toen heerlijk bij Sjanie aan boord zitten borduren. In de middag heb ik Roos geknipt en ik ben een heel eind gekomen, morgen de rest. Af er toe viel er een kort buitje. Dus de tent ging omdat het nog steeds warm en drukkend was open en dicht. Roos knippen kost me altijd veel energie, dus zin ik koken had ik niet meer. Toen zijn we naar de plaatselijk Italiaan gegaan om een pizza te eten. Heerlijk gegeten in een leuk zaakje. Een familie bedrijf vader moeder en dochter. Mamma stond achter de oven en pappa serveerde. Toen we er aan kwamen waren de vrouwen met patisserie bezig voor een huwelijksfeest. Schalen vol werden er naar een auto gebracht, het zag er heel smakelijk en origineel uit. Ook verkochten ze er cadeau artikelen, leuke originele klokken, serviesgoed en allerlei snuisterijen.
Toen we naar bed gingen zette de regen eindelijk door tot een uur of twee heeft het lekker door geregend.

7 juni

Als het goed is draaien de sluizen weer, dus Aad naar de bakker en ik even douchen. Om 9 uur vertrokken we samen met de Grutte Bolle. 10 minuten later waren we weer terug bij de kade. Alles was nog dicht en de lichten nog uit. Het personeel is bang hun baan kwijt te raken want de regering wil de VNF privatiseren, daar hebben we wel begrip voor, maar hoelang gaan dit wel duren.
Na de koffie zijn Sjanie en ik op de (motor)fietsen naar Fumay, naar de Carafour geweest. Op een gewone fiets is dat ook niet te doen want die winkel ligt aan de andere kant van een hoge berg die midden in het dorp ligt. We hadden geluk want ze hadden verse rose forel voor maar €1.70 per stuk, dus reden voor een vispotje. Ook heeft Sjanie in een kleding winkel er naast, een leuk bloesje/topje gekocht voor de hete dagen. Na de lunch ben ik verder gegaan met Roos, haar koppie (oren) en de nagels geknipt. Zij kan er voorlopig weer tegen, met haar zomerlook. Verder met de grote stofzuiger van Sjanie de hele boot lekker gezogen. Vooral na het knippen van Roos kon de boot wel een schoonmaak beurt gebruiken. Daarna een lekker vispotje met spaghetti al olio gemaakt. En Sjanie een lekkere salade erbij, dat was weer genieten. Het was vandaag wel bewolkt maar de zon was er ook genoeg bij en nog steeds warm tot 19 uur toen kwam de echte onweersbui waar we dagen op wachten. Tot 22 uur heeft het behoorlijk door geregend en de temperatuur is ook behoorlijk gezakt en begon het later ook behoorlijk te waaien.

Haybes 8 juni

Her VNF werkt weer en we kunnen weer varen, om 9 uur lagen we samen voor de sluis te wachten. En ja hoor en de sluis ging was open het licht op groen. Vier sluizen en een klein tunneltje bij Revin en voor de middag meerden we af in het schattige haventje van Revin. Aad meteen aan het klussen en ik op zoek naar een pinautomaat. De supermarkt en alle winkels vlakbij waren tussen de middag dicht. Dus eerst lunchen en om 2 uur richting de Leader Price. Maar eerst even wat drinken op ons vertrouwde terrasje. Daarna even ingeslagen bij onze goedkope super. Wat wijn en andere sapjes, pasta’s en lekkere kaasjes en zo. Weer terug bij de boot de diesel tanks gepakt en de dertig liter die we nog in de biels hadden liggen in de tank gegooid. Daarna samen met Ton naar het benzine station om 2 x 40 liter voor de beide boten te halen. Toen we terug kwamen van het laatste ritje was Aad vreselijk moe en ging in de kuip zitten. Hij zag het niet meer zitten om de laatste tanks eerst op te ruimen. Ik ben samen met Sjanie de boodschappenkarren die voor het vervoer van de tanks gebruikt waren, terug te brengen en een bezoekje aan de Bazar te brengen. Daar wat kleine huishoudelijke dingetjes gekocht tot mijn telefoon afging. Te laat reageerde ik en Ton bleek gebeld te hebben. We zeiden we gaan zo wel terug om te kijken wat er loos is. Toen we buiten kwamen kwam er iemand van een zeilboot aan de haven om te zeggen dat er iets met Aad niet goed was. Ton zat bij ons in de kuip en Aad lag op een kuipbank. Er was duidelijk iets niet in orde, snel de bloeddrukmeter gepakt maar die kon de snelheid en onregelmatige hartslag niet aan. De havenmeester kwam net lang en heeft snel 112 gebeld, Ton heeft met mijn hulp therapie toegepast om Aad zijn hartslag weer op orde te krijgen tot een half uurtje later de hulp kwam. Daarna was het een gekkenhuis op ons bootje. 6 verplegers/sters en een arts die gelukkig een beetje Hollands kon spreken. Deden allerlei metingen en met een infuus en zuurstof werd hij in de kuip door 6 personen op een plank gelegd en op een brancard naar een ziekenwagen gebracht en naar Charleville-Mezieres naar het ziekenhuis vervoert. De arts zei dat het geen zin had om mee te gaan naar het ziekenhuis omdat we daar 3 uur lang in een wachtkamer zouden moeten wachten. We konden beter na 3 uur opbellen. Sjanie en Ton waren mij steun en hulp. Sjanie ontfermde zich over Roos en hielp waar nodig, en Ton stond klaar om met mij mee te gaan naar het ziekenhuis. Maar dat hebben we dus niet gedaan. Wel heb ik nog een tasje met wat spullen voor Aad mee gegeven. Om 20 uur belde Aad dat zijn hartslag weer oké was en om 21.40 belde hij om te zeggen dat de cardioloog om 22 uur langs zou komen en dat hij hoopte dat ze hem naar huis(boot) zouden laten gaan. Wij nog zoeken naar een telefoonnummer van een taxibedrijf…..
Maar na een 20 minuten belde hij zeer teleurgesteld dat hij een hartinfarct heeft gehad en dat ze hem nog zeker 2 dagen of langer houden en dat hij misschien door gestuurd wordt naar Reims daar is een ziekenhuis met een grote hartafdeling met gespecialiseerde apparatuur. Misschien moeten ze een defibrillator plaatsen om zijn hartslag te regelen. Morgen weten we meer hoop ik.

Revin 9 juni

Alles wordt weer anders, niks terug naar de boot. Aad wordt naar Reims gebracht want het blijkt ernstiger te zijn dan hij zelf dacht, het wordt nu wel tijd om naar het thuisfront te bellen. Daar was de schrik natuurlijk ook erg groot, maar Birgitte en René kregen meteen medewerking van hun bazen en zijn snel in de auto gestapt naar Reims. In de haven werden ook maatregelen genomen, Sjanie en Ton hebben meteen de hondenkooi leeg gemaakt en het bed opgemaakt voor logees. Zodat Bir en René daar kunnen slapen. Ook hebben ze zich meteen over de beesten ontfermd, Roos bij hun in de boot en Jaap gewoon op ons eigen schip. Ik ben op de trein gestapt en via Charleville-Mezieres waar ik 1 ½ uur op de volgende trein moest wachten naar Reims gereisd. De kids waren net optijd bij Aad en 5 minuten later ging hij voor onderzoek de kamer af. Ik kwam een halfuurtje later aan. Ze hebben hem radioactieve vloeistof ingespoten en verder hebben we geen idee wat ze uitgevoerd hebben. Hij is door de medicijnen om rustig te worden in slaap gevallen. Toen wij bij hem kwamen sprak hij alsof hij een glas te veel ophad. Gelukkig heeft hij een verpleegster die goed Engels spreekt, en hem en ons kan vertellen hoe het verder gaat. De berichten zijn dat hij nog zeker tot maandag hier moet blijven, en dan nog een dag of drie in Charleville-Mezieres. Toen wij in Revin terugkwamen was het al 20.30 in de Grutte Bolle stond de tafel gedekt, Sjanie had een heerlijke salade gemaakt en wat warmvlees en stokbrood. Voldaan en moe van alle emoties zijn we daarna vroeg in bed gegaan, Birgitte en René in de Grutte Bolle en Sammy bij mij in onze stuurhut in haar eigen bedje.

Revin 10 juni

Nadat ik eerst de Zwalker opgeruimd had en voor de dieren voor een aantal dagen het eten had verzorgd, zodat die niks te kort komen. Sjanie en Ton zorgen goed voor ze en wij blijven een aantal dagen in Reims in een hotel. In Reims aangekomen zijn we eerst naar Aad gegaan, daar was nog niet veel aan de situatie veranderd, hij had goed geslapen en was alleen ongerust over het snel oplopen van zijn hartslag bij de geringste beweging. Wij zijn eerst naar een hotel vlakbij het ziekenhuis gaan kijken, maar dan had ik op 2 meter hoogte moeten slapen. Dus maar naar de stad om eerst naar het toeristenbureau te gaan om een hotel te zoeken. Dat bleek niet gemakkelijk te zijn dus eerst maar weer terug naar het ziekenhuis. De Cardioloog was daar net geweest en vertelde dat we moesten kiezen of Aad naar Breda gebracht moest worden voor een ingreep of dat het in Reims moest gebeuren. Aad zijn hart blijkt versleten en er moet een defibrillator/pacemaker plaatsen. Om zijn hartslag regelmatig te houden en te zorgen dat die het ook blijft doen. Een grote schrik voor ons allemaal maar we besloten dat het beter was hem hier te laten helpen. Hij is hier in goede handen in een academisch-ziekenhuis. En in Breda beginnen ze eerst weer met een onderzoek en misschien een wachttijd. Ook de verzekering heeft zijn toestemming gegeven. Hij zou dan a.s dinsdag al geholpen worden, wij blij dat het al zo snel ging.Toen we aan het eten waren werden we door Aad gebeld dat de Cardioloog langs was geweest en vertelde dat de operatie woensdag wordt. Een teleurstelling want dat is een dag langer wachten. Na de operatie moet hij nog een week in het ziekenhuis blijven. En daarna nog een maand revalideren, dus het varen in Frankrijk is wel voorlopig over. De boot ligt veilig in de haven van Revin achter een hek en zal daar voorlopig wel blijven liggen. Hoe het verder gaat daar hebben we nog geen idee over, eerst is de gezondheid van Aad belangrijk.

Reims 11 juni

Vandaag is er nog geen nieuws te melden.

Ik verzoek alle vrienden niet naar mij te bellen of te mailen, ik zal jullie op de hoogte houden via mijn blog. En dat kost mij al genoeg tijd, voor het lezen van berichten heb ik toch te weinig tijd, omdat ik veel in het ziekenhuis zit.

31 mei tot 3 juni

Namen 31 mei

De ochtend erg rustig aan gedaan, ik was erg onrustig over mijn voet.
Ton heeft hem weer behandeld, maar ik moet mijn teen erg in de gaten houden. Hij is erg donker blauw en mag niet zwart worden, dan moet ik naar het ziekenhuis om het weg te laten snijden. Lijkt me niet goed met dit wondroosbeen!. Maar in de middag hebben we toch nog een museum bezocht. Het museum “de Groesbeeck de Croix” is om meerdere redenen interessant. Naast zijn binnen en buitenarchitectuur, uit de 17de en 18de eeuw, is er een diversiteit van zijn verzamelingen, die de stijlen en smaken van de 17de en 18de eeuw tonen. Maar wat wij er zo mooi vonden is de authentieke sfeer van een patriciershuis. Dit huis werd eigenlijk niet bewoond, behalve door het personeel. Hier werden de gasten in de stad ontvangen, de eigenaren woonden buiten in een kasteel. Ook de tuin was prachtig en die word bewoond door een pauw, die toen we bij hem in de buurt kwamen, meteen begon te pronken. Op de wandeling terug door het centrum hebben we nog in een heel klein straatje in een Salon de Thé koffie gedronken, heel sjiek met een prachtig interieur. Thuis na het eten een inzinking gehad, de angst dat ik naar het ziekenhuis moest en de pest in dat me nu weer wat was overkomen werd me teveel. Maar die lieve Ton heeft me uit de put gehaald en mijn voet weer behandeld. Door de wandeling en toch ook veel met mijn voet omhoog zitten, had ik een goede doorbloeding gehad en werd mijn teen minder blauw maar gaat nu naar paars. Gelukkig morgen nog even afwachten en controleren en dan kunnen we onze reis weer voortzetten.

1 juli

Het gaat goed met mijn teen en we kunnen vertrekken. Om 8.45 varen we samen met de Grutte Bolle naar de sluis. Daar ligt al een schip te wachten dus gaan we maar aan de kade liggen, gelukkig kan dat hier! Want de sluiswachter wil de sluis aan de andere kant eerst vol hebben. Gevolg we moesten een uur wachten en uiteindelijk lagen we met 9 plezierjachten in de sluis en waren we na 2 uur eindelijk weer op weg naar de volgende. Die stond al open toen we er aankwamen, maar er kwam nog een 10de bij en dat bleek een Zwitser met een platbodem die niet kon varen en dat duurde maar en duurde maar, voor hij eindelijk lag. Bij de derde sluis bij Rivière leek alles goed te gaan, het konvooi bleef mooi bij elkaar en iedereen had zijn vaste plekje. De Zwitser had afgehaakt en iedereen blij. Toen moesten de sluisdeuren open en daar ging het fout. De linker deur waar de Grutte Bolle achter lag trok scheef en ging niet open, de andere wel maar ook niet tot het eind. Het schip voor ons voer er vast uit, maar wij mochten er niet uit van de sluiswachter. Maar 5 minuten later toch weer wel, als we het maar erg langzaam zouden doen.


Daarna ging alles prima, nog 4 sluizen en we hadden de meeste van het konvooi in Dinant achtergelaten. Om 4.15 voeren we het haventje van Anseremme binnen, een schattig haventje waar je onder een boogbruggetje door invaart. De passantenplaatsen liggen recht voor het terras van de capitainerie. Dat zag er zo uitnodigend uit, dat Ton ons vroeg een biertje daar te drinken. Dat was vreselijk gezellig in het namiddagzonnetje en uitzicht op onze boten. Later kwam er nog een passant binnen, die achter ons afmeerde. De mensen kwamen ook naar het terras en liepen meteen op ons af. Aad had hun Barca al gezien. Zij bleken vorig jaar in Maastricht een week naast ons gelegen te hebben. Wij hebben ze toen enthousiast gemaakt voor Frankrijk en ze hebben ons blog ook gevolgd. Ook door ons een COBB gekocht en net zo blij met deze BBQ.
Anseremme 2 juli

Vandaag hadden we wasdag op de Grutte Bolle, wel erg harde wind. Gevolg mijn dekbedhoes is ondanks 40 knijpers toch van de lijn in het water geraakt. Maar uiteindelijk toch droog weer op bed gekomen. Heerlijk alles is weer schoon.
In de middag hebben we een spelletje Jeu de boules gespeeld met Ton en Jan en Ria van de Barca. Aad, Ria en Ton speelden tegen Jan en mij. Jan en ik hebben gewonnen met 12-10. Daarna hebben we gezellig een biertje gedronken op het terras. Weer terug op de boot een lekkere tonijnsalade gemaakt en friet van de capitainerie/café gegeten. Daarna op de COBB een broodje gebakken.


Anseremme 3 juli

Lekker uitgeslapen en een luie ochtend gehad, aan het eind van de ochtend op de fiets naar het dorp. Alle twee de fietstassen vol, dus we kunnen er wel weer even tegen. Op de verse groeten en vlees na, dat halen we wel vers als we een super tegen komen. In de middag met z’n zessen weer een spelletje jeu de boules gedaan. De vrouwen tegen de mannen, de mannen hebben gewonnen. Daarna zijn we met z’n allen pizza’s gaan bakken.


Toen het deeg stond te rijzen hebben we gezellig geborreld, en daarna hebben de mannen ieder hun eigen pizza afgemaakt en allemaal tegelijk op hun eigen COBB gedaan. Erg leuk drie COBB’s op een rijtje. Jan heeft ook nog zijn eerste broodje gebakken, jammer dat hij een ander soort brandroos had, die was heter dan het vuur van de anderen. Gevolg: zijn pizza en broodje waren wat zwart van onderen. Maar met heerlijke wijnen, en drie verschillende salades naast de heerlijke pizza’s hebben we erg lekker en gezellig gegeten. Morgen gaan we afscheid nemen van Jan en Ria, die gaan naar het noorden verder. En wij gaan samen met Ton en Sjanie Frankrijk in.



In Frankrijk zullen we minder internet verbindingen hebben, dus kan het wel een to twee weken duren voor ik weer nieuws plaats.