Na een lange wandeling te laat uit Fumay vertrokken, jammer want toen we in Revin aankwamen lag de hele kade al vol en zelfs dubbel afgemeerd, wij dus ook bij iemand langszij. Eerst maar even de Leader Price leeg plunderen, wat een heerlijke winkel. Mooie wijnen en andere dranken voor zeer nette prijzen, maar hier koop ik ook het liefst mijn spaghetti. Die is super dun en hoef je maar 3 minuten te koken en dat voor € 0.69 per 500 gr. Verder mooie kaasjes, zoals Tomme in alle soorten. De tassen zwaar en de portemonnee leeg.
wij liggen dubbel naast het tweede schip.
Daarna moesten we nog Diesel tanken, maar het begon hard te regenen. Om 18 uur droog en snel met 3 jerrycans naar het tankstation om de hoek, daar is een supermarkt naast. Dus snel een kar gehaald en daar de volle tanks in. Vlug naar de boot en nog een rondje op en neer, want hij sluit om 19 uur. Toen Aad één tank leeg had, ik weer snel nog een laatste tank vullen, precies om 19 uur klaar. Nu nog 15 liter over als reserve. Het bleef die avond regenachtig en de volgende morgen ook. Vroeg op en naar de bakker voor croissantjes en stokbrood, Roos uitlaten en om 8.45 vertrokken. Als eerste naar de sluis, helaas we werden opgelopen door twee schepen die bij elkaar hoorden. Gevraagd of een van hun voor wilde gaan, omdat wij niet weer als eerste al het water op willen vangen. Dat ging een paar sluizen goed, maar toen bleven ze plotseling achter. Wij weer naar de trap, maar er was een storing waardoor zij dachten dat we lagen te wachten. En voeren dus de sluis in, nu lagen we doch vooraan..... wat een ellende want het ging dus mis.
Er kwam zoveel water in één keer in dat de boot haast niet te houden was en plotseling met grote kracht tegen de kademuur werd geslingerd. De schade is beperkt gebleven, alleen wat plamuur en verf van het berghout en de potdeksel. Maar je wordt er niet blij van, we hebben meteen gezegd dat we niet meer met drie in de sluis willen. Dat ging goed, maar bij de volgende sluis, werkte de stroom niet meer dus ook de blauwe trekstang niet. Bellen dus, dat koste ons 40 minuten. Mooi tijd om een broodje te eten. Inmiddels hadden de Duitsers ons weer ingehaald, maar bleven toch buiten wachten. Nu zijn we ze echt kwijt en waren we weer alleen, dat ging een stuk beter in de twee volgende sluizen. Maar wat hebben we al een nattigheid gehad, de ene miezerbui na de andere en af en toe een beetje zon tussendoor. Om 15.50 waren we aan de kade van Charleville Méchière bij de camping, waar we een paar jaar geleden enige weken met de caravan hebben gestaan. Toen hebben we ons zeer vermaakt met jeu de boule, maar helaas de banen zien er prachtig uit, maar we hebben onze ballen vergeten. Aad heeft vanavond een geweldige pizza gemaakt, met bospaddestoelen uit een blik van de Leader Price. Met onze internet verbinding hebben we erg weinig succes de laatste dagen. We hebben wel een wifi code van de camping maar die werkt niet op de boot. Later op de avond zijn we met de laptop naar de receptie gegaan en daar mochten we in een ruimte er naast en heb ik even met Birgitte kunnen Skipen.
28 mei
Na een wandeling door het dorp en wat kleine inkopen, de watertank weer eens gevuld. Zijn we aan het eind van de ochtend weer gaan varen. Bij de eerste sluis bleek er een boot met 4 Duitsers voor ons te zitten, dat is mazzel want nu liggen we achterin en zij bedienen de sluis. We voeren door een prachtig gebied langs kleine dorpen en maar 3 sluizen. De laatste hadden we alleen en dat ging prima. Ik zal even uitleggen hoe een zelfbedieningsluis werkt: op de wal zien we bord met lamp er boven, je vaart tot 20 meter van dat bord en richt je handbediening erop en drukt op de knop. Dan gaat de lamp knipperen, de rode lamp bij de sluis springt dan op rood en groen en even later gaan de deuren open en bij groenlicht mag je invaren. Dan varen we naar de trap met de bediening stangen een blauwe en een rode, dan zet ik de boot even vast met een lijntje en gaat Aad met de voor en achter tros naar boven en zet eerst de achtertros vast op een bolder. Daar blijf ik bij om strak te houden. Aad blijft boven met de voor tros die hij via een bolder strak houd en drukt de blauwe stang even omhoog dan gaan de deuren dicht en al snel komt het water aan de voorkant met veel geweld de sluis in dat kost wel even kracht om het schip in bedwang te houden. Als de boot weer boven is en de deuren open gaan, zet hij de tros op het voordek vast en start de motor. Dan gooi ik de boot weer los dit duurt maar 12,5 minuten.
rond Fumay wordt alles gebouwd met leisteen
Om 13.30 meerden we af in Fumay, ons zeer bekent omdat we hier 2 keer op de camping gestaan hebben. Na de lunch een lange wandeling gemaakt, er zijn weer meer winkeltjes gesloten, jammer! Hier kan je in het stadje een prachtig groot huis kopen voor €75000. of minder. Maar het leven wordt er hier niet beter op...... zo te zien.
27 mei
We waren vroeg wakker en we vertrokken al om 7.45 en 5 minuten later hadden we al de eerste sluis te pakken. En 5 km verder waren we bij de sluis van Hastiére, de laatste sluis in België. We zijn nu alleen al in België 45 meter omhoog gegaan. 4 km verder krijg je de eerste sluis van Frankrijk, wat een ramp..... Er stond al een sluismeester met een pikhaak op ons te wachten, maar al gauw bleek dat ik beter de lange 30 meter trossen had klaar moeten leggen. Ik gaf hem onze 12 meter tros aan maar die was aan de korte kant, maar lang genoeg om weer terug te pakken, alleen de voortros niet. Die legde hij vast op de bolder. Toen de sluis open gezet werd om het water binnen te laten was het voor Aad achterop zeer, zeer zwaar om de boot in bedwang te houden, het was bijna een onverantwoorde actie.
Daarna moesten we ons aanmelden voor het Franse vaarvignet, de mannen bleken zeer bekent met toeristen en spraken een beetje Duits en Engels. We namen een vignet voor een jaar en moesten €120,00 betalen, dat betekend dat we hier wel tot het eind van het jaar mogen blijven..... dat is ons toch echt te lang. Daarna kwamen we dan eindelijk in Givêt ons al bekent van voorgaande jaren.
Givet
Daar aan de kade gestopt om op de wal, eerst een kopje koffie met een Calvados te drinken om te vieren dat we eindelijk met de Zwalker in Frankrijk zijn. Inmiddels was het al weer lunchtijd en hebben we onze spaghetti al oglio, die we van gisteren over hadden opgebakken. Mmmmm lekker, toen dat op was kwamen er een heleboel plezierjachten uit de vorige haven langs. Wij de motor gestart en mee, want die gaan allemaal richting tunnel. Tja daar aangekomen hadden we toch pech, want er passen maar 3 jachten in de sluis.
De eerste sluis in Frankrijk, hier koop je het vignet
Nu dus echt kleine spits sluizen! Wat een ervaring, we werden weer met een pikhaak opgewacht, alleen lagen we wel vooraan en nu wel met lange lijnen. Ook geen succes, want de bolders liggen zo ver van de kade dat de lijnen niet glijden. Daarna de tunnel van Ham in, dat was een leuke ervaring.
de tunnel van Ham
We dachten dat hij veel langer was maar dat viel alles mee. Daarna nog twee sluizen, die gingen een stuk makkelijker, daarna vonden we het wel genoeg. We zijn afgemeerd in Vireux-Wallerand. Daar kreeg ik een smsje van nicht Hanny en Rob, die reden net door Reims, dat ze onderweg zijn naar ons. Gezellig ...... meteen naar de supermarkt en de bakker voor lekker vlees en een stokbroodje voor de bbq. Om 17 uur waren ze hier en inmiddels hadden wij een Chambre d'hôte in Givêt voor ze geregeld. Na een gezellige borrel begon het te regenen en zijn we door hun mee genomen naar de Pizzeria hier vlakbij. Dat was echt heerlijk maar ook vreselijk gezellig. Wat een ervaringen en gezelligheid vandaag, dit was een dag om nooit meer te vergeten!
26 mei
Ja hoor het is zo ver, na al die dagen mooi weer worden we vanmorgen wakker met regen. Vannacht met Jaap in de weer geweest, er zat weer iets in zijn keel en had het benauwd. Dus kuchen en overgeven, zal wel een grasspriet geweest zijn, na wat katmilk en speciale antihaarbal pasta werd hij weer wat rustiger.
Aad heeft heerlijke croissants gehaald en we hebben van ons eerste Franse ontbijt genoten. Het werd steeds droger en we besloten toch maar te gaan varen.... nee dus, Jaap was op de wal. De boot had flink geschommeld, toen er een vrachtschip voorbij kwam. Daar heeft hij een hekel aan dus had hij er even genoeg van. Van alles geprobeerd om hem met verleidingen aan boord te krijgen, maar hij was ons steeds te slim af. Na de koffie ben ik maar naar de supermarkt gegaan. Toen ik terug kwam lag meneer op z'n plek te slapen.
Om 12.30 konden we dan toch weg. We hebben vandaag 5 sluizen gedaan, bij de tweede sluis bij Hun, begon het weer te plenzen. Maar we moesten samen met een vrachtschip zolang wachten voor we de sluis in konden, dat het al weer droog was toen we gingen schutten. Het was een vervelende sluis, we hadden niet zoveel ruimte achter het vrachtschip en we konden nergens aan vastmaken. De sluismeester bracht redding en kwam met een pikhaak onze trossen aanpakken. De laatste drie sluizen we waren verder alleen en het schutten ging vooral bij de laatste twee voor en na Dinant heel snel. Rond 16.30 voeren we voorbij Dinant, maar we hadden geen zin om met dit sombere weer te stoppen, want bij Dinant hoort een biertje op een terrasje. De natuur is hier overweldigend mooi, hoge klimrotsen en veel groen.
Dinant met somber weer
We zijn in Waulsort 9 km voor de grens van Frankrijk gestopt, een mooie steiger langs een bos. Daar een lange wandeling langs de maas gemaakt, we lagen te dicht onder de bomen voor een internet verbinding.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten