Toul 29 juli

24 juli

Vanmorgen is het goed weer, dus toen we wakker werden zijn we snel onder de douche door gelopen, dan kunnen we voor 9 uur de sleutel weer inleveren en de borg van €20.- weer retour krijgen. Ted is vandaag jarig, dus Aad heeft zijn broertje eerst maar gebeld. Na afscheid genomen te hebben van onze campervrienden, en uitgezwaaid door hun samen met de Française en alle honden. Zijn we eindelijk weer eens op pad gegaan. De eerste stop na 11 sluizen was in Tronville-en-Barrois, het was inmiddels al 13.30 dus hoogste tijd voor een broodje. Het is een mooie aanlegwal met bankjes, maar toch besluiten we verder te varen. Dit is zo'n plek waar de plaatselijke jeugd in het weekeinde met de auto's naar toe komen, dat vinden we niet zo'n gezellig vooruitzicht, tenslotte is het zaterdag.

Een half uurtje later vertrekken we naar Ligny-en-Barrois en na nog 2 sluizen zijn we daar om 15.00 u. Weer 15 km verder, en dichter bij Toul. Een mooie aanlegplek met een mooie steiger en een grote camperplaats met alle voorzieningen die wij nodig hebben. Er is ook een toiletgebouw, maar daar hebben we niks aan want je hebt weer een sleutel nodig, en op zaterdag zijn ze tot 1 uur open en op zondag dicht. We zijn meteen op onderzoek uitgegaan om het stadje te bekijken. Maar veel te beleven valt hier niet, het is een aardig winkelbestand alleen de meeste winkels sluiten hier op zaterdag al om 1 uur. Een supermarkt is nog wel open, en die blijkt juist de spullen te hebben die we ergens anders niet konden vinden. Daarna even op een terrasje aan een aardig dorpsplein, een biertje gedronken. Na het eten geprobeerd of we internet hebben maar geen succes. Ook de tv even aangezet, maar de verbinding is erg matig.


Ligny-en-Barrois 25 juli

Wat heerlijk, het is zondag en we hoeven even niks. We hadden gisteren al besloten hier maar een dagje te blijven liggen, o.a. om de motor onderhoud te geven. Maar we hebben eerst lekker tot 10 uur uitgeslapen, het lijkt wel vakantie. Aad heeft vers brood en croissantjes gehaald, gekookt eitje erbij. We waren net aan het zondagsontbijtje begonnen toen ik onze campervrienden uit Bar-le-Duc aan zag komen. Die waren samen met de leuke Française en alle honden naar een rommelmarkt geweest en kwamen even gedag zeggen. Ik bood aan om koffie te maken, maar ze moesten weer terug. Toen we alles weer opgeruimd hadden zijn we met Roos het stadje ingegaan, op het terrasje waar we gisteren ook gezeten hadden, hebben we eerst koffie besteld en daarna nog een lekker rosétje gedronken.

's Middags hebben we de motor onderhoud gegeven, beetje olie hier en daar. Olie peilen en gland controleren. Nu kunnen we morgen weer verder. In de namiddag kwam er een oud Amsterdammertje achter ons liggen. Mooi oude sleepbootje uit 1904, met een oude Daf motor van 50 jaar oud. Tja daar moet wel eens wat gesleuteld worden, de eigenaar was dan ook uren onder dek aan het repareren. Maar de klus werd weer geklaard en de achteruit werkte later weer als vanouds. Na het eten hebben Aad en ik weer eens een spelletje jeu de boules gespeeld. Er was hier een mooi wandelpad, waar je prima op kon spelen. Toen we bij de boot terug kwamen, waren de buren ook net terug, die waren lekker uit eten geweest. Na een tijdje op de steiger gekletst te hebben, zijn we met hun, in onze kuip een rosétje gaan drinken. Dat werd natuurlijk weer een latertje, maar wel erg gezellig.

26 juli

Vanmorgen hadden we de wekker op 7.30 gezet, toen de wekker afging, die maar snel op 8 uur gezet. Nog heel even de ogen dicht, Aad leek wel bewusteloos. Maar uiteindelijk kwamen we er om 8.10 toch uit. Snel in de kleren en Roos laten plassen. Broodjes gesmeerd en thee gezet. Het Amsterdammertje was net even eerder klaar voor vertrek, we hebben ze uitgezwaaid en daarna ook onze motor gestart. Om 9.40 vertrokken en we hebben 21 sluizen gedaan, de derde stond op dubbel rood en daar moesten we voor bellen. Na 10 minuten wachten kwam er een VNF auto en het euvel was snel verholpen. Om 15.30 meerden we voor de laatste sluis aan een nette kade.
Hier moeten we tot morgenochtend 8 uur blijven liggen om dan door de tunnel te kunnen. We zijn vandaag zowaar twee schepen tegengekomen en hier ligt er ook al een die door de tunnel wil. We zijn al snel naar het dorp gelopen om even te kijken waar we nu wel liggen. Ook hier is de horeca er mee gestopt en er was een soort bazaar open wat eigenlijk meer op een oude buurtsuper leek. Verder was er een bakker en slagerswinkeltje maar die waren gesloten. Veel bloemen en leuke huizen, de meeste zagen er goed onderhouden uit. Na een wandeling van ruim een uur, hadden we ons wijntje wel weer verdiend.


27 juli

Om 7 uur ging de wekker, omdat we vandaag door de Mauvages- tunnel gaan. Om 8 uur moeten we door de sluis. Wij waren er klaar voor, maar de buurman liet zijn mobiel in het water vallen. Of we even naar achteren konden, want dan kon hij er beter bij. Toen de boten enige meters verplaatst waren zagen we in het zeer heldere water zijn mobieltje liggen.
Maar dan moet hij er nog uit, wij hebben een schepnet ,maar het bleek daar 2 meter diep en zo'n lange steel hebben we niet aan het net zitten. De buurman dan maar naar het VNF gebouw, dat heb ik allemaal op de film staan, want een film werd het. Er moest iemand even weg voor gereedschap en kwam met een hark aanzetten. Alle mannen van het VNF een stuk of vier, maar het werden er vijf, die in de buurt waren kwamen opdagen, maar met de hark kregen ze hem er niet uit, dus deze poging mislukte. Toen werd er toch een schepnet met lange steel gehaald, en ja hoor de handy was weer boven water en we konden met enige vertraging vertrekken.
Onze Franse buurman blij, verrast merkten we dat zowel hij, als zijn vrouw, goed Duits spraken. Zij bleken in de buurt van Metz te wonen, dicht bij Duitsland dus. De eerste sluis moesten we nog éénmaal omhoog schutten, het hoogste punt van deze reis. Hoe hoog, dat zijn we inmiddels kwijt, maar de barometer staat super laag, zo laag hebben we hem nog nooit gezien. Nu maar hopen dat het door de hoogte komt en niet door een aankondiging voor slecht weer. Daarna na 1 ½ km kwamen we bij de tunnel. Daar stonden 2 van de VNF mannen die ook bij het dreggen van de handy waren, met hun fietsen op ons te wachten. Naast onze boten fietste een man mee de bijna 5 km lange tunnel door. We mochten zelf varen in plaats van gesleept te worden, daar waren we heel blij mee. Want over dat slepen hadden we al veel spookverhalen gehoord. Na 50 minuten waren we door de tunnel, een prachtige ervaring. Daarna gingen we samen met de Fransen 11 sluizen naar beneden, een makkie want zij bedienden de stang. Wij alleen op een midden tros, aan een bolder, maar als het even kon bij een trap. Om 12.45 waren we bij Void, daar waren we eigenlijk van plan om te overnachten. Maar een gezellige plek was het niet, dus zijn we met de Franse buren mee doorgevaren naar Pagny-sur-Meuse. Daar was een mooie steiger en nog plaats genoeg. Na even pauze zijn we het dorp even ingelopen, daar viel niet veel te beleven. Een foto van een mooi pandje waar veel bloempotten met allerlei planten stonden, en een mooi kerkje ook met bloemen bij de deur. Een buurtsupertje waar we een baguette en wat fruit hebben gekocht .Na het eten hebben we op het gras, nog een spelletje jeu de boules gespeeld. Erg goed ging het niet, want het liep hier erg af. Maar voor de oefening is het prima.

28 juli

Om 7.30 ging de wekker die ik heel snel z'n nek omgedraaid heb. Want het regende pijpenstelen. Het enige wat dan verstandig is, is je omdraaien en verder slapen. Een uur later werd het even droog, tijd om op te staan en polshoogte te nemen. Af en toe vielen er een paar spatten, maar als het zo blijft kunnen we wel varen. Aad heeft Roos uitgelaten en ik naar de Super voor een broodje. Met onze Franse buren afgesproken dat we samen vertrekken. Toen wij ons ontbijtje op hadden zijn we om 10.15 met drie schepen vertrokken. Na 5 km kregen we eerst een tunnel van
867 meter en meteen daarna een bediende sluis met een verval van ruim 6 meter. Na ons werd de deur gesloten, de sluismeester vond dat we er niet met drie schepen in konden. Volgens ons was de sluis groot genoeg, maar bij de volgende sluizen waren wij wel blij dat we er maar met twee schepen inlagen.
Onderweg kwamen we een prachtige replica van een groot Frans cruiseschip tegen de "Majesty of the Seas". We hoorden van onze Franse buren dat de eigenaar het schip in 10 jaar gebouwd heeft, en hulp en materiaal gekregen heeft van de oorspronkelijke bouwer van het echte schip. Zij kenden het schip omdat het bij hun in de haven gebouwd is.
In de sluis waar het schip uit kwam zagen we net een auto van de Franse Televisie vertrekken. Blijkbaar ook interessant voor de tv. Om half 2 waren we in Toul, eerst even een broodje eten en dan de stad in. We herkenden meteen bekende plekjes van 2 jaar geleden, wat een gezellig stadje is dit toch. Na wat kopjes koffie op een bekend terrasje hebben we verschillende inkopen gedaan, o.a. nieuwe buitenbanden voor mijn fietsje, morgen dus banden verwisselen. In de namiddag zijn onze Franse buren op de borrel geweest, wat een leuke mensen. Het praten ging erg makkelijk, omdat ze goed Duits speken en dat gaat mij stukken beter af dan Frans. Uiteindelijk hebben we ook nog een afspraak gemaakt, om volgend jaar samen de Petite Sâone te doen , en via het `Canal du Rhône au Rhin` naar Strasbourg, en dan via `Canal de la Marne au Rhin` naar Nancy. Dat moet een schitterende reis zijn. Hopelijk kunnen we het in onze planning ook waar maken. Daarna zijn Aad en ik naar de stad gegaan om eens lekker uit eten te gaan, we vonden een gezellig restaurantje en de keuken bleek uitstekend. Met een rood wijntje uit Toul een: `pinot noir de la côte de Toul` en een heerlijke steak en daarna mooi toetje, met een klein ijsje, stukje gebak, koekje en chocolaatje met een glaasje espresso. Een mooie afsluiter en we hebben heerlijk gesmuld.

Toul 29 juli

Toen we vanmorgen wakker werden, regende het weer. Dus heb ik het dekbed maar weer over m'n oren getrokken. Jaap heeft nog een poging gedaan om me toch wakker te maken, maar had pech. Toen het weer droog was, zijn we er maar uitgekomen en meteen de douche opgezocht. Dure haven hier, we betalen al € 18.10 voor twee nachten en de douche kost nog een € 1,-. We zijn dus maar na elkaar gegaan, want het bleek met een €1.- in de deur te werken. Toen we aan een broodje zaten, kwamen onze Franse vrienden gedag zeggen, zij moeten overmorgen weer thuis zijn. Erwin moet nog 40 dagen werken en dan kan hij met pensioen. Volgend jaar heeft hij dus ook alle tijd. We hebben ze uitgezwaaid en daarna zijn we eerst mijn fiets van nieuwe banden gaan voorzien.
Luxe hoor, ik heb nu mooie zwarte Michelin-banden, met goed antislip. Daar ben ik blij om, want na mijn val - 2 jaar geleden in Cuijk - durf ik nooit meer zo hard te rijden als het nat weer is. Na de middag zijn we op de fietsen naar de CORA gegaan, weer de nodige voorraad aangevuld. En eindelijk een schakelaartje voor de keukenlamp gevonden. Weer op de boot heeft Aad hem meteen gemonteerd, eindelijk weer goed licht in de kombuis. Nu eerst een vispotje met forel maken, en vanavond naar een café met internet.